سلام خدمت تمام دوستان گلم
از اینکه تاخیرم موجب نگرانی دوستانم شده بود معذرت می خوام و ممنونم از شماهایی که جویای حالمون شده بودید
یه مدت که نبودیم و جای همگیتون خالی رفتیم مسافرت .قبلش هم نمی دونم چرا دل و دماغ نوشتن نداشتم اصلا حسش نبود چقدر هم مطلب بود که مهمترینش برف سنگینی بود که چند روز ما رو خونه نشین کرد وکلی هم با ساینا جون بازی کردیم
بگذریم سعی می کنم سال 91 بیشتر بنویسم تا بلکه یادگاری باشد برای سالهای دیگر
راستی امروز هم آخرین یکشنبه سال 90 هست و 1 روز دیگر به تحویل سال جدید نمانده .سال جدید را به همه دوستانم تبریک میگم و امیدوارم که سال خوبی باشه برای همه دوستان و آشنایان
ببخشید که قسمت دوم خیلی دیر گذاشتم امیدوارم که حداکثر استفاده را ببرید
در ضمن بدلیل تداخل جلسه سوم با یک کلاس تخصصی مجبور شدم که غیبت کنم لذا از شما دوستان گلم معذرت می خوام که نتونستم کامل مطالب این قسمت یعنی جلسه سوم را بگذارم
9 اشتباه رایج در مورد محرومیت زمانبند
- پیش از فرستادن کودک به محرومیت نیز نباید غر زد و سرزنش کرد(قانون 10 -10 را که فراموش نکردید)
- پشت در ایستادن و سرزنش کردن و غر زدن و مشاجره کردن (موجب تخریب کودک میشود).لازم است که پس از فرستادن کودک به محرومیت از بی توجهی فعال استفاده کنید
- استفاده از صندلی کودک – گهواره یا کالسکه برای محرومیت(چون کاربری این وسایل را زیر سوال می برد و کودک نمی فهمد چه موقع باید از این وسایل استفاده کند و چه زمانی جهت محرومیت فرستاده شده)
- استفاده از اتاق خواب کودک و یا یک مکان مناسب برای محرومیت(لازم است که از یک مکان کسالت بار استفاده شود)
- نگاه داشتن زمان بدون استفاده از زمان سنج یا با استفاده از ساعت دیواری یا مچی(چونکه کودک هر بار سوال می کند که زمان کی تمام میشود و شما باید جواب بدهید که اشتباه است (بی توجهی فعال) )
- وادار ساختن کودک به عذرخواهی پس از اتمام محرومیت(صحیح است که با کودک صحبت شود که فقط دلیل رفتنش را توضیح دهد)
- تهدید کردن کودک برای فرستادت وی به محرومیت در حالیکه از آن استفاده نمی کنید
- تلاش برای شرمنده ساختن یا ترساندن کودک با استفاده از محرومیت زمانبند
- استفاده از زمان های متغیر کوتاه یا طولانی برای کارهای بد کودک (بایستی حتما متناسب با سن کودک(قسمت قبلی)برای هر نوع کاری ثابت در نظر گرفته شود)
بایستی به ازای هر 1 دقیقه تاخیر در رفتن به مکان محرومیت 1 دقیقه به زمان محرومیت اضافه شود فقط دقت کنید که زمان کل نباید از 5 دقیقه بیشتر شود اگر چنین شد باید یک جریمه رفتاری در نظر بگیریم
برای کودکان سنین 2 تا 4 سال بهتر است خودمان ببریمشان
اگر کودک در حین مدت محرومیت سر و صدا راه انداخت بایستی از بی توجهی فعال استفاده کرد
اگر کودک پس از اتمام محرومیت به سر وصدای خود ادامه داد بایستی دوباره به محرومیت فرستاده شود
مدتی بود که تو یک کتاب خوانده بودم که بایستی به کودکان از همان سنین پایین خرید کردن و پول گرفتن از عابر بانک و حتی شمردن سکه ها و نوع آنها را آموزش داد تا بچه ها از همان سنین کم با اقتصاد خانواده آشنا بشن .هر چند برای خودم زیاد ملموس نبود و این حرف را قبول نداشتم اما بعد از اینکه تو یک سمیناری که مربوط به اقتصاد خانواده و راههای صرفه جویی و سرمایه گذاری شرکت کردم و کارشناس مربوطه نیز این قضیه را تایید کرد که کودکان باید با اقتصاد آشنا باشن تا این مسئله ایی که امروزه اکثر خانواده های ایرانی دچار آن شده اند و آن بیخیالی فرزندان نسبت به درآمد والدین و توقعات بیجای آنها می باشد گرفتار نشوند مطمئن شدم که بالاخره باید یک روزی با پول آشنا بشه وچه بهتر از همین سنین پایین تر.
من هم همیشه دوست داشتم که ساینا جز بچه های لوس و بی مسئولیت نسبت به درآمد خانواده و ولخرج نباشد به همین خاطر مقاله های زیادی خواندم و سعی خودم را کردم و می کنم که ساینا تربیت درست و اخلاق خوبی داشته باشد.انشا... خدا هم در این راه به ما کمک کند
حالا بگم از راهکارها:
جالب بود که یکی از راه کار های پیشنهادی بردن بچه ها به سوپر مارکت ها هست اوایل بسیار خسته می شدم و بیچارم میکرد نه اینکه چیزی را بخواد و یا نق بزنه که برام بخر نه.فقط خسته میشد و باید زودتر می رفتیم کم کم عادت کرد که باید صبر کنه و این را هم تونستم با بازیهای جالب تو خود فروشگاه بهش یاد بدم مثلا می گفتم ساینا برو برام یه بسته ... را بیار حالا برو فلان چیز رو بیار و به همین منوال سرگرم میشد و حتی براش یه شیر (چون عاشق شیر هست) باز میکردم و می خورد
یه اتفاق جالبی که چند هفته پیش در همین رابطه اتفاق افتاد :چند باری که پاکت شیر را خودم نگه می داشتم و در آخر به مغازه دار می گفتم که حسابش کنه .یه بار هم کنار صندوق بودیم و صندوقدار داشت یکی یکیشونو ثبت میکرد یکدفعه ساینا هم پاکت شیرش را آورد جلو ونشون داد و گفت آقا این را هم حساب کن. خیلی جا خوردم که متوجه شده بود که باید هر چیزی که می خریم اول حساب بشه.
دیشب هم آهسته بهم میگه :مامان پول داری؟(خیلی جا خوردم این اولین بار بود که تقاضای پول میکرد)
بهش میگم واسه چی می خوای؟
میگه می خوام برم واسه نی نی ام ساندویچ بخرم!
(از حرف این فسقلی شوکه شدم) بهش میگم باشه بریم ببینم دارم که بهت بدم؟
با هم میریم تو اتاق چند تا سکه بهش میدم میگم برو براش ساندویچ بخر
بعدش میره پیش بابایی میگه بابا ساندویچ داری؟(بابایی هم از دور شاهد ماجرا بود)
بابا:آره دخترم چند تا می خوای؟
ساینا:یکی
بابا:پول هم داری؟ببینم !
ساینا سکه ها رو نشون میده و بابا هم یکی از اونها رو برمیداره و براش یه ساندویچ با روزنامه(تنها چیزی که کنار دستش بود)درست می کنه و بهش میده و ساینا هم خوشحال که ساندویچ خریده و نشون من میده و میره که با عروسکش بازی کنه
وای خدای من هنوز 3 سالش نشده که کم کم داره با این زندگی واقعی آشنا میشه با همه خوبیها و بدیهاش .نمی دونم خوشحال باشم یا ناراحت
عزیزم امیدوارم که همیشه خدا پشت و پناهت باشه و این را بدان که با داشتن وجدان سالم و بدور از هرگونه کینه و عداوتی می توانی بهترینها را داشته باشی
نظر شما دوست خوب وبلاگیم در خصوص اقتصاد خانواده و برخورد ما با کودکمان چیست؟
آیا به نظر شما پول , کثیف است و نباید بچه ها باهاش آشنا بشن ؟ یا نه برعکس؟
منتظر نظرات ارزشمند شما هستم